نديدم . [ 1 ] در « امالى شيخ » آمده است كه شخصى از خداوند سؤال نمود . « اللهم انى اسألك رزقا طيبا » « خداوندا مرا روزى پاك نصيب فرما » امام صادق ( ع ) به او فرمودند : از خداوند تمناى رزقى را نما كه بواسطه آن در روز قيامت دچار عذاب نگردى زيرا رزق طيب ، خاص انبياء الهى است و خداوند در قرآن مىفرمايد : « يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً اى پيامبران از روزىهاى طيب و پاك بخوريد و اعمال شايسته بجاى آوريد » [ 2 ] و طيبات در اين آيه همان رزق حلال است [ 3 ] ، همچنين « معمر بن خلاد » از امام محمد باقر ( ع ) نقل مىكند كه ايشان به شخصى كه از خداوند روزى حلال طلب مىنمود فرمودند : روزى حلال خوراك پيامبران است پس تو از خداوند روزى واسع و طيب درخواست نما . [ 4 ] و منظور از روزى حلال در دو حديث فوق همان حليّت در واقع امر است كه انبياء و اوصياء به آن ممتاز گشته‌اند و آنچه در مورد روزى مؤمنين مد نظر است همان اكتفاء نمودن به ظواهر شرعى و حليّت متعارف است زيرا وقوع شبهات در آن منتفى نخواهد بود .

--> [ 1 ] مشارق الانوار - ص 128 [ 2 ] سورهء مؤمنون - آيهء 51 [ 3 ] امالى شيخ - ص 67 [ 4 ] كافى - ج 2 - ص 552